23 Ocak 2013 Çarşamba

Yorum: Neil Gaiman & Terry Pratchett - Kıyamet Gösterisi



Kitabın Adı: Kıyamet Gösterisi
Yazarı: Neil Gaiman & Terry Pratchett
Yayınevi: İthaki Yayınları
Orijinal Adı: Good Omens
Çeviri: Niran Elçi
Basım Yılı: Mayıs 2012, 1. Baskı
Sayfa Sayısı: 410

   Kıyamet Gösterisi'ni D&R'ın kampanyasından almıştım. Hem kapağıyla hem de konusuyla ilgimi çekmişti. Yapılan tanıtımları da es geçmemek gerek tabii, bir aralar internette nereye baksam kitabın tanıtımına denk gelmiştim.
Devamı spoiler içerir.
  Kıyametin kopmasına 11 sene kala, Crowley adında rahatına düşkün bir iblis ile Aziraphale adında kitap koleksiyoncusu bir melek, Deccal'in doğru ailede olduğunu doğrulamak için görevlendiriliyor. İblis ya da melek olduğuna bakmamak lazım, Crowley ve Aziraphale aslında sıkı dostlar :) Birbirlerinin işlerine karışmadan kendi işlerini halletmenin bir yolunu bulmuşlar. Fakat iki tarafın da (Cennet ile Cehennem) hemfikir olduğu bir durum var; kıyamet kopmak zorunda. Crowley ve Aziraphale ise kıyametin kopması taraftarı değiller. Bunu engellemek için de Deccal'i bulmak zorundalar. 11 yıl önce, çocuğu yanlış aileye verdikleri için bu biraz zor olacak gibi. Bu arada, bütün bu olanlar 1655 yılında yazılan bir kehanet kitabına göre ilerliyor ve kitapta cumartesi gününün dünyanın son günü olduğu yazılmış; peki, gerçekten de öyle mi?
   Kitap, basit bir komedi ya da sıradan bir fantastik kitap gibi görünse de aslında bundan çok daha fazlası; fantastik ve mizahın birleşiminden oluşmuş harika bir eser. Özellikle, Crowley'nin ortaya attığı düşünceler ve Âdem'in, çetesiyle birlikte yaptığı beyin fırtınaları favorim :)
   İlk sayfalarda yerleri ve karakterleri biraz karıştırmıştım ama okudukça oturuyor bunlar. Oturmasını beklemek istemezseniz, kitabın başında verilen 'Oyuncular' kısmına göz atabilirsiniz. 
   Kitabın son sayfaları, yazarların birbirleri hakkında ne düşündüklerini ve kitabın nasıl oluştuğunu anlatan metinler içeriyor. Yazarlar, 'şu kısmı Gaiman ya da bu kısmı Pratchett yazmış' gibi bir ayrımın yapılmayacağını belitmişler ki öyle büyük üslup farklılıkları benim gözüme de çarpmadı. 
   Neil Gaiman ve Terry Pratchett'in okuduğum ilk kitabıydı, ikisinin de üslubuna bayıldım. Bu nedenle, her iki yazarın da kitaplarını okumayı planlıyorum :) 
   Fantastiğe farklı bir açıdan yaklaşıp mizahla okumak isteyenlerin kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum :)

Kitaptan küçük bir alıntı:
"Ah, hadi ama. Mantıklı ol," dedi Aziraphale kuşkuyla. "Bu iyi bir tavsiye değil," dedi Crowley. "Hem de hiç. Oturup mantıklı mantıklı düşünürsen, aklına çok tuhaf fikirler gelebiliyor. Örneğin, neden insanları meraklı yapıp sonra görebilecekleri bir yere yasak meyve koyuyorsun ve yanına da İŞTE YASAK MEYVE! diye yanıp sönen kocaman neon bir parmak ekliyorsun?"
-Sayfa 386



ARKA KAPAK



0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...